95

دوست اون کسیه که موقع مشکلاتت کنارت باشه و موقع شادیهاش تو رو هنوزکنارش بخواد...

این چیزیه که من تو دوستهای غیر ایرانیم اینجا نسبت به خودم دیدم... اتفاقا غیر ایرانیها خیلی هم از ایرانیها گرمتر و با وفاتر و اهل عمل تر هستن... اگر ادعا کنن که دوستت هستن، در عمل صد برابر نشون میدن...

فکر کنم ماریا رو دیگه می شناسید و مکس هم یکی از هم خونه های قبلی من هست که مثل برادر کوچیکترم می مونه...چند روز پیش به خاطر موضوعی که سر کارم پیش اومد وبعدا در موردش خواهم نوشت، دلم گرفته بود... وقتی ماریا این موضوع رو فهمید از سر کار 2 ساعت مرخصی گرفت تا فقط بیاد و من رو ببینه و آرومم کنه و مکس هم از کلاسی که داشت صرف نظر کرد تا کنار من باشه و به قول خودش من رو شاد کنه... هیچکدوم نه فارسی حرف میزنن و نه هموطنم هستن اما بیشتر از هر ایرانی بهشون احساس نزدیکی میکنم... این جور مواقع هست که مطمئن میشی که دوستای واقعی داری...دوستایی که برای شاد بودن و خوشحال کردنت تلاش میکنن و هر موقع نیاز داری کنارت ظاهر میشن... از ایرانیها خودم رو بریدم و کنار گذاشتم... نه دوست پسر ایرانی و نه دوست ایرانی... هیچ کدوم به کار من نیامدن... همشون تا زمانی که مشکلات داشتن من تو سطر اول لیستشون بودم، به محض اینکه زندگیشون روبه را شد، ناپدید شدن...

ما ایرانیها ملت وفاداری برای دوستی نیستیم...